Tomas Şüphe Ediyor

Rab öğrencilere görünüp onlara yaralarını gösterdiğinde, Tomas orada değildi. Ertesi gün arkadaşları ona heyecanla neler olduğunu anlattılar ama o başını salladı.

Şöyle dedi: “Size inanmıyorum. Bütün bunlara inanmam için O’nun yaralarına dokunmam gerek.”

Zavallı Tomas! Ona şüpheci Tomas diyoruz, çünkü İsa’nın gerçekten yaşadığına emin olamıyordu. O’nu kendisi görene kadar inanmayacaktı.

Çivilerin izine parmağıyla dokunarak ve elini İsa’nın böğründeki mızrak yarasına koyarak emin olmak istiyordu. Tomas’ın inanması için sağlam bir kanıta ihtiyacı vardı.

Bir hafta sonra öğrenciler yeniden toplandılar ve tıpkı geçen seferki gibi İsa aniden aralarında göründü.

“Size esenlik olsun!” diyerek onları selamladı.

Sonra İsa ellerini uzatarak Tomas’a şöyle dedi:

“İşte yaralarım Tomas, dokun onlara! Şüphe etmeyi bırak ve iman et! Tanrı’ya güven!”

Tomas, inanmadığı için ve söylemiş olduğu sözlerden ötürü utanarak İsa’nın ayaklarına kapandı ve O’na tapındı. Şimdi Tomas’ın yüreği dirilmiş Kurtarıcı için sevgiyle doluydu. Titreyen bir sesle, “Rabbim ve Tanrım!” diye haykırdı.