Emmaus Yolunda Karşılaşma

Öğrencilerden ikisi çok üzgün ve kederli bir şekilde Kudüs’ten Emmaus köyüne gitmekteydiler. Yolda, son günlerde ne olduğunu anlamak için kendi aralarında konuşuyorlardı. İsa’nın büyük bir önder olacağını ve halkını özgür kılacağını umarak ardından gitmişlerdi. Ama şimdi ölmüştü. Şehrin başka bir yerinde ise İsa’nın dirildiği konuşuluyordu. Bu haber onları şaşırtmıştı.

Onlar kendi aralarında konuşurlarken, bir yabancı onlara katıldı. Bu yabancı, İsa’ydı. Bir süre sessizce onlarla birlikte yürüdü ve, “Yolda birbirinizle ne tartışıp duruyorsunuz? Neden çok üzgünsünüz?” diye sordu.

İçlerinden biri, “Bugünlerde Kudüs’te neler olduğunu bilmiyor musun?” diye karşılık verdi.

Sonra öğrenciler O’na olup biteni anlattılar. Konuşmaları bitince, sessizce yollarına devam ettiler. İsa onları sakince dinledi, sonunda şöyle dedi:

“Kutsal Yazılar’ı anlayabiliyorsunuz, değil mi? Eğer anlıyorsanız, bütün bunların olacağını bilmeniz gerekirdi. Mesih, Tanrı’nın Oğlu insanların günahları için acı çekip ölecek, göğe yükselerek Tanrı’nın yüceliğine kavuşacak.

Kutsal Yazılar’da; Musa’nın, Peygamberlerin yazılarında ve Mezmurlar kitabında bununla ilgili çok şey söylenmiştir”.

Onlara birçok yazıdan alıntı yaptı. Öğrenciler bunların çoğunu biliyordu, ama ya yanlış okumuşlar ya da unutmuşlardı, belki de peygamberliklere bile güvenmemişlerdi. Ama artık gerçekten bütün bunları anlamışlardı. Ne olmuşsa Kutsal Yazılar’a göre gerçekleşmişti! Rableri ve öğretmenleri insanlar için ölmeye ve onları günahlarından kurtarmak için gelmişti. Amacı onları Roma İmparatoru’nun yönetiminden kurtarmak değildi. Ölümü tesadüf değildi.

Tekrar yaşama dönmek için ölmüştü. Acaba O’nu neden hemen anlamamışlardı?

Yabancının dediklerini dinleyince, üzüntüleri yok oldu. Ama hâlâ kiminle yürüdüklerini bilmiyorlardı.

Öğrenciler Emmaus’a yaklaşınca, İsa’yı yemeğe çağırıp gece kalmasını istediler. Yabancı kabul etti. Sofrada otururken, ekmeği aldı şükretti, ekmeği böldü ve her birine bir parça verdi.

Her iki öğrenci de, “İsa da böyle yapardı. Çok garip” diye düşündüler.

Birden önlerinde oturanın İsa olduğunu anladılar! İlk başta O’nu tanımamışlardı, ama şimdi hiç şüphe yok ki, O’ydu!

O anda İsa birdenbire görünmez oldu.

O’nu nasıl hemen tanıyamamışlardı? Kutsal Yazılar’ı onlara açıklarken yürekleri sevinçle çarpmıştı! Artık İsa onlarla birlikte olmasa da, iki arkadaş sevinçliydi. İsa dirilmişti! O kadar mutlulardı ki, aynı gün diğer öğrencilerle iyi haberi paylaşmaya karar verdiler. Hemen kalktılar, çabucak Kudüs’e, bütün öğrencilerin bulunduğu eve döndüler.