Zakkay İsa’yla Tanışıyor

Vergi görevlilerinin başı Zakkay, Eriha’da yaşıyordu. Zengin ve tanınmış bir adamdı. İşyeri Eriha şehri kapısının yanındaydı. Zakkay’ın bu yeri seçmesinin bir nedeni vardı. Ticaret yapanların şehre girerken bu kapıdan geçmeleri gerekiyordu. Kapıya yaklaştıklarında Zakkay şöyle bağırıyordu: “Bekle! Geçiş ücreti ödemeden kimse giremez. İki gümüş parayı çıkar. Romalı yetkililerin koyduğu vergi bu.”

Yolcular isteksizce para verdiklerinde, Zakkay mutlu oluyordu. Sadece Roma’nın serveti değil, Zakkay’ınki de arttı. Bir gümüş para Romalı yetkililere gidiyordu, Zakkay geri kalanını kendine saklıyordu.

Gülümsemesine rağmen gerçekten mutlu değildi, çünkü kimse onu sevmiyordu. Birçok insan ondan nefret ediyordu. Bu durum Zakkay için bir sır değildi, böyle tavır göstermeleri insanlardan çok onun hatasıydı. Hem işi ve hem de işini yürütme şekli yanlıştı.

Bir gün Zakkay insanlardan İsa’nın çok yakında Eriha’ya geleceğini duydu.

Aniden meraklandı, şöyle düşündü: “İsa! Çok tanınmış olduğu için ben de O’nu görmek istiyorum. Herkes İsa’nın gerçekten insanları sevdiğini söylüyor. Tabii kesinlikle beni seveceğini sanmam. Kimse beni sevmiyor. Ama yine de O’nu görmek isterim.”

Zakkay işi hizmetkârlarına bıraktı ve İsa’nın geçeceği sokağa gitti. Ama İsa’yı görmek için telaşlanan birçok insan çoktan gelmişti! Zakkay’ın boyu kısa olduğu için kalabalıktan ötürü İsa’yı göremiyordu.

Zakkay ne yapabilirdi? Ne olduğunu görmek için yukarıya çıkması gerekliydi. Yakında bir ağaç görüp tırmanmaya karar verdi. Halk, vergi görevlilerinin başının ağaca tırmandığını görünce gülmeye başladı. Ama Zakkay onlara aldırmadı. Sadece İsa’yı görmek istiyordu. Başka bir şeyin önemi yoktu.

Ve işte İsa oradaydı. Geçerken on iki öğrencisi ona eşlik ediyordu. Birçok insan onların ardından gidiyordu. Zakkay, kalabalığın ağacın altından geçişini dikkatle izledi...

Ama İsa geçip gitmedi! Tam ağacın altında durdu, yukarı baktı ve yüksek sesle şöyle dedi:

“Zakkay, çabuk aşağı in! Bugün senin evinde kalmam gerekiyor.” Zakkay hemen aşağı indi.

Zakkay bayağı şaşırmıştı. “Beni nasıl tanıyor? Neden benim evime gelmek istiyor?” diye düşündü.

Ama düşünecek fazla zamanı yoktu. Zakkay hızla aşağıya indi ve İsa’yı evine götürdü. Hemen yemek hazırlanmasını buyurdu ve masayı en iyi yiyeceklerle donattı. Sonunda İsa’yla şahsen tanıştığına çok memnundu. İsa’yla ilgili anlatılan her şeyin doğru olduğuna artık emindi. Bütün insanları seviyordu. Buna Zakkay gibi yaşam tarzları beğenilmeyenler de dahildi.

Zakkay’ın yüreğinde büyük bir değişiklik oldu. İsa’yla konuştuktan sonra bütün yaşamının günaha batmış olduğunu fark etti ve tövbe etti. Öğle yemeği sona ererken, Zakkay İsa’ya şöyle söz verdi: “Malımın yarısını yoksullara vereceğim. Bir kimseden haksızlıkla bir şey aldımsa, dört katını geri vereceğim.”

Zakkay İsa’nın evine gelmesinden çok mutluydu. İsa’yla görüştükten sonra vergi görevlisi yeni bir yaşama başladı. Artık tek arzusu Tanrı’nın ondan istediğini yerine getirmekti.

İsa’nın ardından giden birçok insan O’nun Zakkay’ı ziyaret etmesini eleştirdi.

Şöyle yakındılar: “Neden İsa böyle bir adamı ziyaret etti? Biz o yalancıyla konuşmayız bile. Kimse onunla aynı sofrada yer almak istemez. Ama İsa bizim yerimize ona gidiyor.”

İsa sıklıkla yanlış anlaşılıyordu.

Ama Rab Zakkay’a şöyle dedi:

“Bu ev bugün kurtuluşa kavuştu! Şimdi kurtarıldın ve Tanrı’nın

halkına ait oldun. Ben senin gibi kaybolan diğer günahkârları arayıp kurtarmak için geldim.”