İsa Kör Adamı İyileştiriyor

Herkes Bartimay’ın dilenci olduğunu biliyordu. Geçinmek için dileniyordu, çünkü kördü. İsa ve öğrencileri büyük bir kalabalıkla birlikte Eriha’dan ayrılıp Kudüs’e doğru gidiyorlardı. Bartimay yol kenarında oturuyordu.

Bartimay her gün üzgün bir ifadeyle yol kenarında otururdu. Tek hayal ettiği şey gözlerinin açılıp, dünyadaki her şeyi; insanları, çiçekleri, dağları ve vadileri görmekti! Bir gün birisi ona İsa’nın körlerin gözlerini açtığını söylemişti.

Bartimay şöyle düşündü: “Bu harika olur. İsa benim de gözlerimi iyileştirse! Ama körken O’nu nasıl bulurum ki?”

O gün Bartimay her zamanki yerinde oturdu. Seslerden sokakta olağanın dışında bir şeyler olduğunu hissedebiliyordu. Bir an durdu, sonra yoldan geçen birinden neler olup bittiğini öğrenmeye çalıştı. “Orada neler oluyor?” diye sordu. Birisi, “İsa geçiyor!” diye karşılık verdi.

Bartimay, “İsa mı?” dedi.

İçi heyecanla dolarak, “İsa, yardım et! İsa bana merhamet et!” diye çığlık attı.

Yoldan geçenler, “Sus!” diye onu azarlayarak, onu susturmaya çalıştılar. “Çok bağırma! İsa’nın çevresini çoktan büyük bir kalabalık doldurdu! Bağırıp durmasan iyi olur!” dediler.

Ama Bartimay onları dinlemedi. “İsa, yardım et!” diye bağırmaya devam etti.

İsa onu duyup durdu. “Bana seslenen adamı getirin!” dedi.

Öğrenciler Bartimay’a gelip şöyle dediler: “İsa seni duydu, seninle tanışmak istiyor. Kalk, yanına git.”

Bartimay hemen yerinden fırladı. Birisi kolundan tutarak onu yönlendirdi. İsa’nın çevresinde toplanan kalabalığın arasından geçmesine yardım etti.

Bartimay sevecen bir sesin ona şöyle seslendiğini duydu: “Senin için ne yapmamı istersin?”

Bartimay kekeleyerek, “Rab görmek istiyorum!” dedi.

İsa, “Görüşün gelsin! İmanın seni kurtardı” diye karşılık verdi. Ve Bartimay bir anda görmeye başladı! Geçici olarak parlak ışıktan gözleri kamaştı! Hayatında ilk kez bütün görkemiyle şekiller ve renklerle dolu dünyayı görüyordu! İnanılmazdı! Şimdi artık İsa’nın yüzüne iyice bakabilirdi. Bu yüz nasıl da sevgi ve dostluk saçıyordu! Bartimay kendisine gösterdiği iyilikten dolayı Rab’be nasıl teşekkür edeceğini bilemiyordu!

Çocuk gibi zıplayıp Tanrı’yı yüceltti. İsa ve öğrencileri başka bir yere doğru giderken, onların ardından gitti.