İsa Çocukları Kutsuyor

İsa’nın çevresinde kalabalıkların toplandığı günlerden biriydi. İsa, ‘Tanrı’ ve ‘Tanrı’nın Egemenliği’ hakkında konuşuyordu. Din bilginlerinin sorduğu hileli ve aldatmacalı sorulara sabırla cevap veriyor ve sayısız hasta insanı iyileştiriyordu. Etrafında büyük bir kalabalık toplanmıştı. Başka bir grup da İsa’ya doğru yöneliyordu. Bunlar çocuklu kadın ve erkeklerdi.

Kalabalığın içinden biri onlara, “Bekleyin, nereye gidiyorsunuz?” dedi.

Bir kadın, “İsa’yı görüp çocuklarımızı kutsamasını istiyoruz” diye karşılık verdi.

Orada duranlardan biri küçümseyerek şöyle haykırdı: “Çocuklar mı? İsa’nın sizin çocuklarınızla uğraşmaktan başka yapacak önemli işleri yok mu?

İyileşmeyi bekleyen hastaları görmüyor musunuz? O’nun ciddi konular, Tanrı’nın egemenliği hakkında konuştuğunu duymuyor musunuz? Sizler ise buraya bu konuda hiç bilgisi olmayan çocuklarınızla, hatta yeni doğan bebeklerinizle geliyorsunuz!”

Kadın şöyle karşılık verdi: “Her şeyi anlamalarına gerek yok, sadece Tanrı’nın onları sevdiğini anlasınlar. Bu nedenle İsa’ya sormak istiyorum...”

“İsa değerli zamanını çocuklara harcamayacaktır!” diye karşılık verildi.

Kadın, “Lütfen bırakın geçelim!” dedi.

Tartışma iyice alevlenmişti. İsa insanların tartıştığını fark etti ve şöyle dedi: “Bırakın, çocuklar bana gelsin, onlara engel olmayın! Çünkü Tanrı’nın Egemenliği böylelerinindir.”

Öğrenciler şaşkınlık içinde İsa’ya baktılar. Bu sözlerle mutlu olan anne babalar, çocuklarıyla İsa’yı görmek için kalabalığın arasından yürüdüler.

Öğrencilerin kafası karıştı, ne olacağını görmek için yaklaştılar.

Onlara dönerek İsa şöyle dedi: “Size doğrusunu söyleyeyim, Tanrı’nın Egemenliği’ni bir çocuk gibi kabul etmeyen, bu egemenliğe asla giremez.”

Sonra İsa küçük çocukları kollarına aldı ve birer birer onları kutsadı. Daha büyük çocukları da ellerini koyarak kutsadı.