İsa Yair’in Kızını Diriltiyor

Yair bütün yaşamı boyunca hiç hızlı koşmak zorunda kalmamıştı. O, havra yöneticilerinden biriydi (Havra, Yahudiler’in ibadet etmek için bir araya geldiği ibadet yeriydi). Yüksek makamlarda olan kişilerin yapmadıkları şeyler vardı, koşmak bunlardan biriydi. Ama şimdi bu ölüm kalım meselesiydi. Kızı ölüyordu. Daha on iki yaşındaydı. Yair kızını çok seviyordu, her gün durumunun gittikçe daha da kötüye gittiğini görüyordu. Tam o sırada İsa ile öğrencileri şehre geldiler; Yair, İsa’dan yardım istemeye karar verdi. İsa’ya gidip önünde ayaklarına kapandı ve çaresizlik içinde şöyle ricada bulundu: “Efendim, kızım ölüyor. Yalvarırım, gel onu iyileştir! Çok geç olmadan, acele et, lütfen!”

“Gidelim. Sen önden git ben ardından gelirim” diye İsa karşılık verdi.

Ama kalabalığın arasında ilerlemek zordu, o yüzden yavaş hareket ediyorlardı. Yair endişeyle kalabalığın arasından ilerledi. Ama birden hizmetkârının ona doğru koştuğunu gördü. Hizmetkâr, “Artık öğretmeni rahatsız etme. Kızın öldü” dedi.

Yair’in neredeyse kalbi duracaktı. Her şey bitmişti! Çok sevdiği evladı ölmüştü! Her şey anlamsızdı. Yair dondu kaldı, beti benzi attı. İsa hizmetkârın dediğini duydu. Yair’in omuzlarından tuttu ve, “Korkma, kızın kurtulacak” dedi.

Havra yöneticisi neye inanacağını bilmiyordu. Haberden sarsılmış olarak güçlükle eve yürüdü. İsa da onun ardından gitti.

Eve giderlerken, insanların ağlayıp dövündüklerini duydular. İsa, “Ağlamayın! Kız ölmedi, uyuyor! dedi.

Bunu duyunca insanlar ona güldüler. Çocuğun öldüğünden eminlerdi. Nasıl böyle saçma bir şey söyleyebilirdi? İsa hepsini çıkardı. Anne babayı, öğrencileri Petrus, Yakup ve Yuhanna’yı yanına alarak kızın yattığı odaya girdi. Rab kızın elini tutarak, “Kızım, kalk!” dedi.

Kız birdenbire derin bir nefes aldı ve gözlerini açtı. Yüzüne renk geldi ve ayağa kalktı.

Anne baba gözlerine inanamadı. Çocukları yaşıyordu! Çok mutluydular! Rab şöyle dedi: “Ona yiyecek bir şeyler verin. Gücünü yeniden kazanması gerek.”

Sonra ayağa kalktı, ayrılmadan önce kıza gülümsedi ve evden çıktı. Şaşırıp sarsılan öğrenciler bir süre sonra ne olduğunu anladılar. Mutlu ailenin evinden ayrılıp, İsa’nın ardından gittiler.