Kırlardaki Çobanlar

Beytlehem yakınında bazı çobanlar sürülerini otlatıyorlardı. Gece olunca koyunları özellikle de kuzuları aç, yırtıcı hayvanlardan korumak için uyanık kalmaları gerekiyordu. Her gece, her hava şartında çobanlar sürülerine göz kulak oluyorlardı.

Ama aniden üzerlerinde gözleri kör eden bir ışık parladı! Çobanlar ne olduğunu anlayamadı. Parlak, ışık saçan bir yabancı gökten onlara doğru iniyordu! Çobanlar dehşete kapıldı. “Olamaz! Bu Rab’bin Meleği!” dediler.

Melek yavaşça onlarla şöyle konuşmaya başladı:

“Korkmayın! Size, bütün halkı çok sevindirecek bir haber müjdeliyorum!”

Bir şey müjdelemek için gökten indiğini çobanlara açıkladı. Bu müjde Beytlehem’de o gece doğan olağanüstü Bebek

hakkındaydı. Bu Bebek Rab olan Kurtarıcı Mesih’ti.

Çobanlar uzun zamandır beklenen Kurtarıcı’nın dünyaya geldiğini ortaya çıkarınca şaşkına dönmüşlerdi. Bu gerçekten harika bir haberdi! Ama sonra duydukları daha da şaşırtıcıydı. Bebeği görmek için bir saraya gitmeleri gerekmiyordu. Bebeği yemlikte yatarken bulacakları söylenmişti. Yapmaları gereken ilk şey bu ahırı bulmalarıydı.

Çobanlar birbirlerine tek kelime edemediler. Sonra melekler gökten şöyle bir ezgi söylediler:

“En yücelerde Tanrı’ya yücelik olsun. Yeryüzünde O’nun hoşnut kaldığı insanlara esenlik olsun!

Bu, dünyanın en güzel ezgisi olmalıydı.

Sonra melekler ortadan kayboldu.

Çobanlar birbirlerine baktılar ve, “Haydi, Beytlehem’e gidelim,

Tanrı’nın bize bildirdiği Kurtarıcı’yı bulalım!” dediler.

Müjdenin Tanrı’nın kendisinden geldiğine gerçekten inanmışlardı. Çobanlar koyunlarını kırlarda bıraktılar. Tanrı’nın, sürülerine göz kulak olacağını umuyorlardı. Hemen Beytlehem’e gittiler. Ahırı buldular ve Meryem’i, Yusuf’u ve yemlikte yatan bebeği gördüler. Her şey Tanrı’nın onlara anlattığı gibiydi. Çobanların yüreği sevinçle doldu, çünkü Tanrı’nın Oğlu Kurtarıcı İsa, yani gökten gönderilen Mesih’i ilk onlar görmüştü.