Daniel Aslan Çukurunda

Medler’le Persler’in yasası benzersizdi, asla değiştirilemezdi. Yasayı çıkarmasına rağmen kralın bile değiştirme hakkı yoktu. Çok geçmeden Daniel yeni yasayı öğrendi. Yine daha önce yaptığı gibi günde üç kez diz çöküp Tanrı’ya dua etti. Odasının pencereleri açıktı, bu nedenle dışardan insanlar onu dua ederken açıkça duyabiliyorlardı. Kralın askerleri eve girip onu yakaladılar.

Kısa bir süre sonra görevliler kral Darius’un huzuruna çıktılar. Duyup gördüklerini krala bildirdiler. Kral buna çok öfkelendi.

Kral şöyle haykırdı: “Bu doğru olamaz! Benim dostuma ve en iyi valime iftira atmaya utanmıyor musunuz? Buna izin vermeyeceğim!”

Adamlardan bir tanesi şöyle demeye cesaret etti: “Ancak ey kral, bizim niyetimiz ona zarar vermek değil. Sadece yasanın gerektirdiğini yapıyoruz.”

Kral şöyle haykırdı: “Yalan söylüyorsunuz! Daniel’den kurtulmak istiyorsunuz. Bu yüzden bana yasayı imzalattırdınız! Gidin karşımdan!”

Darius umutsuzluk içindeydi. Bütün gün arkadaşları ve yardımcılarıyla görüştü. Ama kimse yasanın nasıl bozulacağını bilmiyordu. Darius çok üzgündü. Aslan çukuruna atılmak üzere olan Daniel’in yanına gitti. Suçluya ölüm cezası verildiğinde, aslanlara hiç yiyecek verilmezdi. Amaç onları mümkün olduğu kadar yırtıcı hale getirmekti.

Darius elini Daniel’in omzuna koydu ve içi parçalanarak şöyle dedi:

“Kendisine sürekli kulluk ettiğin Tanrın seni aslanlardan kurtarsın! Ben hiçbir şey yapamam.”

Böylece kral emri verdi ve Daniel çukura atıldı.

Darius bütün gün hiçbir şey yemedi. Gece de uyuyamadı. Şafak sökerken kalkıp acele aslan çukuruna gitti.

Titreyen bir sesle şöyle dedi: “Daniel! Daniel! Hayatta mısın? Tanrın seni kurtardı mı?”

Çukurdan Daniel’in sakin sesi yükseldi. Şöyle diyordu:

“Evet, kurtardı kralım! Tanrı meleğini gönderip aslanların ağzını kapadı. Bana zarar vermediler.”

Daniel hemen çukurdan çıkarıldı. Sapasağlamdı. Kral rahatlamıştı ve son derece mutluydu. Sarayına dönünce, Daniel’in düşmanlarının hemen aslan çukuruna atılmalarını emretti. Sonra bütün ülkedeki görevlilerine bir mektup yazdı. Mektupta şöyle diyordu:

“Krallığımdaki herkesin Daniel’in Tanrısı’na tapınmalarını buyuruyorum, çünkü O, yaşayan Tanrı’dır. O kurtarır ve mucizeler yapar. O’nun krallığı benimkinden daha güçlüdür ve sonsuza dek var olacaktır.”