Mabedin İnşası

Rab, Süleyman’ın hükümranlığını kutsadı. Ülke refah içindeydi. Komşu ülkelerle barış hüküm sürüyordu. Süleyman’ın ciddi bir görevi vardı. Bu görev, Rab için mabed yaptırmaktı.

İsrailliler mabedin inşasına Mısır’dan çıktıktan 480 yıl sonra başladılar. Süleyman, babası Davut’un arkadaşı Sur ve Sidon kralı Hiram ile iyi ilişkiler içindeydi. Şöyle anlaştılar: Hiram ona inşaat için değerli kereste ve taş temin edecekti. Süleyman da karşılığında ona gıda sağlayacaktı. Mabedin inşası yedi yıl sürdü. Davut’un ölmeden önce Süleyman’a verdiği şemaya göre yapıldı. Davut ayrıca inşa yerini de belirlemişti. Burası Moriya Dağı’ydı. Uzun zaman önce İbrahim burada Tanrı’ya bağlılığını ispat etmiş, Rab İshak’ın canını bağışlamıştı.

Mabed iki ana bölüme ayrılıyordu: ‘Kutsal Yer’ ve ‘En Kutsal Yer’. En Kutsal Yer’de Antlaşma Sandığı yer alıyordu. En Kutsal Yer, Kutsal Yer’den kalın ketenden yapılmış bir örtüyle ayrılıyordu. Ayrıca mabetteki her şeyden daha yüksekteydi.

En Kutsal Yer’de pencere yoktu. Her zaman karanlık kalması gerekiyordu. Kutsal Kitap buraya “Tanrı’nın Adı’nın yaşadığı yer” der, çünkü Tanrı’nın varlığı görünmez bir şekilde orada kalıyordu.

Bütün inşaat işleri bitince, mabed kutsandı. Süleyman bütün ileri gelenleri ve İsrail oymaklarının lider ve başlarını çağırdı. Mabede Antlaşma Sandığı’nı çıkaracaklardı. Kâhinler sandığı En Kutsal Yer’e getirince, mabede bir bulut indi ve mabedi doldurdu. Bu şekilde Rab kendi varlığını İsrail halkına gösterdi.

Bu, yapılana onayını göstermek için gözle görülür bir işaretti!

Artık Süleyman Rab’bin gerçekleştirilen inşaattan memnun olduğuna emindi.