Tunç Yılan

İsrailliler çölde uzun süre dolaştılar. İsrail halkı Kenan ülkesine yaklaştığı zaman bulut diğer yöne hareket ediyordu, böylelikle tekrar çöle dönmek zorunda kalıyorlardı. Bu durumdan çok sıkılmışlardı, çünkü hayatları boyunca Vadedilmiş Topraklar’a gitmek istemişlerdi. Eğer İbraniler homurdanma-

saydı, Tanrı onları çoktan Kenan ülkesine götürecekti. Ama ceza olarak Tanrı onların Kenan ülkesine girmelerine izin vermedi.

Bir gün yine Tanrı ve Musa’ya karşı gelerek şöyle dediler:

“Niye bizi Mısır’dan çıkardınız? Çölde açlıktan öleceğiz. Burada ne ekmek var, ne de su. Ayrıca bu iğrenç yiyecekten de tiksiniyoruz.”

Onları cezalandırmak için Tanrı zehirli yılanlar gönderdi. Yılanlar ısırınca birçok kişi öldü.

İsrailliler fikirlerini değiştirdiler ve Musa’ya şöyle dediler: “Rab’den ve senden yakınmakla günah işledik. Yalvar da, Rab aramızdan yılanları kaldırsın.”

Musa halk için dua etti. Tanrı onun dualarını duydu ve şöyle buyurdu: “Tunçtan bir yılan yap ve onu bir direğin üzerine koy. Halka de ki: ‘Isırılan herkes ona bakınca sağlığına kavuşacak.’”

Isırılan herkes konakladıkları yerin her tarafından tunç yılanı görebiliyordu. Ona bakınca iyileşip, tekrar güçleniyor, sağlıklarına kavuşuyorlardı. Tanrı’ya güvenen ve tunç yılana bakan İsrailliler iyileşip Tanrı’ya ibadet ettiler. Ama ne yazık ki, herkes buna inanmadı. Sadece tunç yılana bakıp iyileşmenin yeterli olmadığını düşündüler. İnanmadılar, bakmadılar ve öldüler. Aslında onları kurtaran tunç yılan değildi, Tanrı’ydı! Tanrı’nın onlardan istediği tek şey O’na inanmalarıydı ve O’nun kendilerini kurtarmasına razı olmalarıydı.