Kayadan Çıkan Su

İsrailliler bir yerden diğerine giderek çölde uzun süre geçirdiler. Bir gün su olmayan bir yere geldiler. Peki o zaman ne yaptılar? Tanrı’ya dua mı ettiler, yoksa homurdanmaya mı başladılar? Ne yazık ki, her zaman olduğu gibi Musa ve Harun’a çıkıştılar. Bu sırada Tanrı onları deniyordu. Halk şöyle diyordu:

“Niye daha önce ölmedik ki? Neden bizi bu çölde ölmek için Mısır’dan çıkardınız? Ne incir, ne üzüm, ne de başka meyveler var. Üstelik içecek su da yok!”

Ama bir şeyi unutuyorlardı. Hâlâ çölde olmalarının tek sebebi Tanrı’ya güvensizlikleriydi.

Musa ve Harun halkın homurdanmasından rahatsız oldular. Topluluktan uzaklaşıp buluşma çadırının giriş bölümünde yüzüstü yere kapandılar ve dua ettiler. Çok geçmeden Tanrı onlara seslendi. Musa’ya şöyle dedi: “Değneğini al ve halkı topla. Su fışkırması için kayaya çıkıp buyruk ver, su fışkıracaktır.”

Ama Musa ve Harun halka çok öfkelenmişlerdi. Şöyle dediler: “Ey siz, başkaldıranlar bizi dinleyin. Bu kayadan size su çıkaralım mı?” Sonra kolunu kaldırıp değneğiyle kayaya iki kez vurdu. Kayadan bol su fışkırdı, halk da hayvanları da içti.

Musa ve Harun doğru mu yapmışlardı? Musa birkaç hata yapmıştı. Kayaya vurmaması gerekiyordu, sadece buyruk vermeliydi! Dahası, Musa ile Harun kayadan su çıkmasından şüphe duymuşlardı.

Yine de Tanrı halka merhametini gösterdi. Ama Musa ile Harun’u cezalandırdı. “Böyle yaptığınız için Kenan ülkesine gitmeyeceksiniz” diye buyurdu.

Bu her ikisi için de ağır bir cezaydı. Musa hep Vadedilmiş Topraklar’ı görmenin hayalini kurmuştu. O topraklarda İbrahim sunak kurup Tanrı’ya ibadet etmişti. Ama olanlardan sonra hayali gerçek olmayacaktı.

Musa çok alçakgönüllüydü, dünyadaki herkesten daha uysaldı. İsrailliler Musa’ya hep nankörlük edip onu azarlıyorlardı ama o hiç sert karşılık vermiyordu. Sadece bir kez, o zaman da kendini kontrol edememişti.