ՀԻՍՈՒՍ ՔՐԻՍՏՈՍԻ ՀԱՅՏՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍԻՆ
(Հովհաննես Աստվածաբանի Հայտնությունը)
Հիսուս Քրիստոսի շատ առաքյալներ սպանվեցին կամ չարչարանքների ենթարկվեցին Ավետարանը քարոզելու հա մար՝ մինչև վերջ հավատարիմ մնալով Աստծուն։ Սակայն առաքյալներից մեկը ապրեց մինչև խոր ծերություն և ինն սուն տարեկան հասակում դեռ շարունակում էր Եփեսոս քա ղաքի քրիստոնեական համայքում լինել։ Խոսքը Հովհաննեսի մասին է։ Չնայած նրան, որ հանուն Հիսուսի հավատի ինքը ևս ենթարկվեց հետապնդումների, բայց չսպանվեց։ Փոխարե նը նրան աքսորեցին Էգեյան ծովի ամայի մի կղզի՝ Պատմոս։ Պատմոսի բնակչությունը կազմված էր լոկ բանտարկյալներից և նրանց պահակապետից։
Կղզում թագավորող լռության մեջ Աստված հաճախ էր խոսում Հովհաննեսի հետ։ Նա ցույց տվեց Հովհաննեսին, որ Հիսուսը Թագավորն է, և եթե նույնիսկ քրիստոնյաների հալա ծանքներն ամենուր լինեն, ապա նույնիսկ այդ իրավիճակում հավատացյալները և նրանց ճակատագիրը Նրա ձեռքում է լինելու։
Տեսիլքներում, որ Հովհաննեսը տեսնում էր իր ներհայե ցողությամբ, Աստված ցույց տվեց նաև համաշխարհային պատմության վերջը։ Այդ տեսիլքները տասներկուսն էին, և դրանց մասին Հովհաննեսը գրել է Աստվածաշնչի վերջին գրքում՝ Հայտնության գրքում։
Վերջին տեսիլքում Տիրոջ հրեշտակը ցույց տվեց երկնային փառքի պատկերը, որ պատրաստված է Աստծու ժողովրդի համար։ Հովհաննես առաքյալը տեսավ նոր դրախտը, որտեղ բյուրեղի պես փայլուն կյանքի գետը հոսում էր Աստծու և Գա ռի գահից, իսկ նրա ափին կանգնած է կյանքի ծառը։