VƏTƏNƏ QAYIDIŞ

Daniel uşaq ikən Babilə aparılmışdı. Amma qocaldıqdan sonra da doğulduğu yeri unutmadı. O, həmişə Allahın öz xalqını geri qaytarmaq vədini xatırlayırdı. Əgər məbəd təmir olunsaydı, bütün Yəhudilər yenidən toplaşıb Rəbbə dua edəcəkdilər! Daniel öz evində tək oruc tutub Rəbbə dua etdi:

“Allahım! Sən böyük və müqəddəs Allahsan. Səni sevənlərə mərhəmətlisən. Biz, Sənin xalqın pislik etdik. Ona görə də bizi yad ölkəyə gətirdin və Yerusəlim dağıldı. Sənin mərhəmətli olduğunu bilirəm və Sənə yalvarıram, lütfən, etdiyin əməllərə görə xalqı bağışla! Vətənimizə qayıtmağa izin ver!”

Allah bu duanı eşitdi. Danielin özü heç vaxt İsrailə geri qayıtmadı, lakin onun ölümündən sonra İsraillilərin vətənlərinə qayıtmağına icazə verildi. Babil padşahı İsraillilərə öz vətənlərinə qayıtmağa icazə verdi. Yerusəlimdəki məbədin ələ keçirilməsi vaxtı qızıl və gümüş müqəddəs qablar götürülmüşdü. Padşah həmin o qabları da İsraillilərə geri verdi. İsraillilər çox sevinc içindəydilər! Nəhayət azad idilər!

Ancaq hamının vətənə qayıtmağa cəsarəti çatmadı. Sürgündəki ölkələrində artıq evləri, bağları, dostları, qonşuları var idi. İsrail ölkəsində xarabalıqdan başqa bir şey tapmayacaqdılar. Şəhərin yenidən qurulması üçün çoxlu iş lazımdı.

Amma bütün çətinliklərlə mərdliklə üzləşənlər də olub. Onlar Yerusəlimə qayıtmağa, hər şeyi yenidən başlamağa və Allahın məbədini yenidən tikməyə razılaşdılar.

Bir neçə həftə sonra İsraillilər vətənlərinə gəldilər. Qorxduqları şey baş verdi. Onların evləri demək olar ki, tamamilə dağılıb və yaşayış üçün yararsız hala düşüb. Sağlam evlərdə başqaları yaşayırdı. Üzüm bağlarını və əkin sahələrini ot sarımışdı.

Yadellilər torpağı əkib-becərir, oranı öz torpaqları kimi görürdülər. İsrailliləri ağır iş və mübarizə gözləyirdi!

Yeni evlər və taxıl anbarları tikmək, torpağı təmizləmək və şumlamaq, toxum əkmək və məhsul yetişdirmək onları narahat edirdi. Ancaq onlar üçün daha vacib bir şey var idi. Sürgündə bunu edə bilməmişdilər. Bu vacib şey, məbəddə Allaha ibadət etmək idi!

Lakin onların artıq məbədləri yox idi. Bir vaxtlar çiçəklənən Yerusəlim şəhəri xarabalığa çevrilmişdi.

Kahin belə dedi: “Məbədi yenidən tikmək çox vaxt aparacaq. Ancaq biz dərhal qurbangah qura bilərik. Daha əvvəlkinin olduğu yerdə, sağda yerləşməlidir”.

Xalq qurbangah üçün yeri səliqəyə salmağa başladı. Çox keçmədən onlar qayıtdıqları üçün şükür etmək üçün Rəbbə and içdilər. Uzun illərdən sonra yeni məbəd təqdis olundu. Yerusəlim, ətrafındakı hündür divarları olan gözəl bir şəhərə çevrildi.

Sürgündən qayıtdıqdan sonra Allah, həmişə İsraillilərə peyğəmbərlər göndərdi. Peyğəmbərlər İsraillilərə Allahın əmrlərini xatırladırdılar. Onları dönə-dönə cəzalandırıb, bağışlamalı oldu. Bəs Rəbb öz peyğəmbəri vasitəsilə böyük dəyişiklik olacağını söyləmədimi?