Iso bolalarni duo qilishi

Odamlar har doim Isoning atrofini o‘rab olishar edi. Shunday kunlarning birida Iso ularga Xudo Shohligi to‘g‘risida so‘zlab berar hamda farziylar va tafsirchilarning ilmoqli savollariga javob berardi. Shu bilan birga, U son-sanoqsiz odamlarga shifo ham berardi. Uning atrofi yana odamlar bilan tirband edi. Shu orada Isoning oldiga boshqa bir guruh erkagu- ayol bolalarini yetaklab kelishdi.

– To‘xtang? Qayerga tiqilyapsiz, – so‘radi kimdir olomon ichidan?

– Isoning oldiga, – javob berdi bir ayol, – bolalarimizni duo qilib bersin.

– Bolalarni duo qilsinmi? – o‘qraydi shu yerda turganlardan biri.

– Isoning bolalardan boshqa muhim ishi yo‘qday-a? Ko‘rmayapsizmi, u yerda Isoning shifo berishini kutib turgan kasallar bor? Eshitmayapsizmi, Iso Xudoning Shohligi haqida jiddiy va muhim gaplarni aytayapti?

Siz bo‘lsangiz bu yerga bolalaringizni olib ke-libsiz, hatto buning farqiga bormaydigan chaqalog‘ingizni ham.

– Bolalar hamma narsani tushunishlari shart emas.

Xudo ularni sevishini anglab yetsalar kifoya.

Shuning uchun

Isodan iltimos qilmoqchi edim, U...

– Qimmatli vaqtini bolalarga sarflab, behudaga ketkizmaydiku.

– Iltimos, bizni o‘tkazib yuboring!

Tortishuv tobora kuchayib borardi. Iso tortishayotganlarga diqqatini qaratib, dedi:

– Bolalarga yo‘l beringlar! Xudoning Shohligi ularnikidir – dedi. Shogirdlar hayron bo‘lib Isoga qaradilar. Xursand bo‘lgan ota-

onalar esa bolalari bilan odamlar orasidan o‘tib Isoning oldiga borishdi. Shogirdlar ishonchsizlik bilan endi nima bulishini ko‘rish uchun yaqinroq keldilar.

Iso ularga yuzlanib, dedi:

– Menga ishonavering, kim Xudoning Shohligini xuddi bola kabi qabul qilmasa, unga kirolmaydi! Xudoning sevgisini bolalardek sodda yurak bilan qabul qilmagan odam, Shohlikdan meros olomaydi.

So‘ng Iso jajji bolalarni navbatma-navbat qo‘liga olib duo qila boshladi, yoshi kattaroqlarining esa boshiga qo‘lini qo‘yib duo qildi.