Vadedilmiş Oğul

İbrahim ile Sara, Kenan topraklarında çadırda yaşadılar. Çocukları yoktu. İbrahim ve Sara oldukça yaşlıydılar. İbrahim 100, Sara 90 yaş civarındaydı. Bir gece Tanrı İbrahim’e şöyle dedi: “Göklere bak. Ne görüyorsun?”

Gökyüzü yıldızla doluydu. Sayılamayacak kadar çok yıldız vardı. Sonra Tanrı şöyle dedi: “Göklerdeki yıldızlar kadar çok soyun olacak. Ke-

nan topraklarında yaşayacaklar ve lanetli uluslar bu topraklardan kovulacak.”

O zamanlarda İbrahim’in çocukları yoktu, ama yine de Tanrı’ya güvendi ve Rab’bin vaadini yerine getireceğinden emindi. İbrahim Tanrı’nın vaatlerine inanmakla doğru yapıyordu, çünkü Tanrı’nın her sözü doğrudur, o her zaman vaadini yerine getirir.

Bir gün İbrahim çadırındaydı. Öğle vakti kendisine yaklaşan üç kişi gördü. İbrahim onlara doğru koştu, selamladı ve içlerinden birine şöyle dedi: “Rabbim, lütfen çadırıma gelin. Sizlere su getirip ayaklarınızı yıkayacağım, yiyecek hazırlayacağım. Biraz dinlendikten sonra yolunuza devam edersiniz.

Üç adam İbrahim’in çadırında dinlenmeyi kabul ettiler.

Bu adamların kim olduğunu biliyor musunuz? Onlar melekti. Göklerden İbrahim’e Tanrı’dan müjdeli haberler getirmek için inmişlerdi. Tanrı bazen isteğini açıklamak için insanlara melekleri gönderir.

Melekler bir ağacın gölgesinde çadırın yanında oturdular. Sara çadırdaydı. İbrahim ona şöyle seslendi: “En iyi unumuzdan al, ekmek pişir!”

Ardından İbrahim besili bir buzağı seçti ve uşağına, “Git bunu pişir” dedi.

Her şey hazır olduğunda, İbrahim yemeği misafirlerinin önüne kendi koydu. Yemek yenirken, İbrahim ağacın altında, onların yanında ayakta durdu. Yemek sırasında misafirlerden biri İbrahim’e, “Eşin Sara nerede?” diye sordu.

Avram da, “Çadırda” dedi. Misafir de şöyle dedi: “Gelecek yıl bu zamanda yanına döneceğim, o zaman eşin Sara’nın bir oğlu olacak.” Sara meleğin dediğini duydu, ama çocukları olabileceğine inanamadı, çünkü çok yaşlıydı. Kendi kendine güldü.

Melek şöyle dedi: “Sara neden güldü? Gerçekten bir oğlu olacak! Rab için olanaksız bir şey var mı?”

Sonra misafirler yola koyuldular. İbrahim onları yolcu etmek için yanlarında yürüdü. Sonra çadırına döndü.

Tanrı vaadini hatırladı mı? Gerçekten de hatırladı, bir yıl içinde Sara bir oğlan doğurdu. İbrahim ve Sara çok mutlu oldular. Çocuğun adını İshak koydular. İshak itaatkâr bir çocuk olarak büyüdü ve Tanrı onu sevdi.

Tanrı bu şekilde vaadini yerine getirdi. İbrahim ve Sara’nın bir oğlu olacağını vadetmişti ve onlara bir oğul verdi. İbrahim Tanrı’nın vaadine güvenmekle iyi etti. Tanrı da İbrahim O’nun sözlerine iman etti diye memnun oldu. Bunu ona doğruluk saydı. Tanrı’nın her bir vaadi güvenilirdir. Tanrı her şeye kadirdir ve onun için her şey mümkündür.