Kızgın Fırın

Çok geçmeden, kral Nebukadnessar Daniel’in Tanrısı’nın tek gerçek Tanrı olduğunu unuttu. Altın bir heykel yapıp dikti. Böylece halk bu heykele tapacaktı. Büyük bir tören tasarladı. Bu törene Daniel’in dostları da dahil, birçok kişi çağırıldı. Bir duyuru yapıldı. Buna göre müzik başladığında herkes yere kapanıp heykele tapınacaktı.

Buna itaat etmeyen kızgın fırına atılacaktı.

Kutlama başladı, müzik sesi duyuldu, üç genç Yahudi dışında herkes çömeldi ve altın heykele tapındı. Hizmetkârlar bu durumu krala ilettiler. Nebukadnessar çok öfkelendi. Genç adamları çağırttı ve onlara şöyle bir seçenek sundu:

“Şimdi, ya yere kapanıp heykele tapınırsınız ya da kızgın fırına atılırsınız! O zaman bakalım hangi ilah sizi elimden kurtaracak?”

Şadrak, Meşak ve Abed-Nego krala şöyle dediler:

“Kendisine kulluk ettiğimiz Tanrı bizi kızgın fırından kurtarabilir; senin elinden de bizi kurtaracaktır. Ama bizi kurtarmasa bile ilahlarına kulluk etmeyiz, diktiğin altın heykele tapınmayız.”

Buna karşılık olarak Nebukadnessar fırının her zamankinden yedi kat daha çok ısıtılmasını buyurdu. Sonra ordusundaki bazı güçlü askerlere genç adamları bağlayıp kızgın fırına atmalarını emretti. Askerler Şadrak, Meşak ve Abed Nego’yu fırın kapısına götürdüler. Fırın o kadar sıcaktı ki, ateşin alevleri askerleri yakıp öldürdü. Üç genç adam bağlı olarak kızgın fırına atıldılar. Kral da bu durumu seyrediyordu. Birden şaşkınlık ve korku içinde fırının içinde açıklayamadığı bir şey gördü. Hemen ayağa kalktı ve danışmanlarına şöyle dedi:

“Fırına üç kişi atılmadı mı?’

Danışmanlar, “Kesinlikle!” dediler.

Nebukadnessar şöyle mırıldandı: “Ama ben dört kişi görüyorum.

Ateşin içinde yürüyorlar, bağlarından çözülmüş, hiçbir zarara uğramamışlar. Dördüncünün görünümü de Tanrı’nın Oğlu’na benziyor.”

Kral fırına yaklaşıp şöyle seslendi:

“Yüce Tanrı’nın kulları Şadrak, Meşak ve Abed-Nego! Dışarı çıkıp buraya gelin!”

Üç adam ateşten çıkıp krala yaklaştı. Kraliyet danışmanları şunu fark ettiler: Ateşin etkisinden adamların başlarındaki tek bir saç teli yanmamış, giysileri değişmemiş, ateşin kokusu üzerlerine sinmemişti. Bu gerçek bir mucizeydi, çünkü en güçlü askerler bile açık fırına yaklaştıklarında ölmüşlerdi.

Nebukadnessar, genç Yahudiler’in tapındığı Tanrı’yı mutlak güç olarak kabul etti. Şöyle duyurdu: “Şadrak, Meşak ve Abed-Nego’nun Tanrısı’na övgüler olsun! Meleğini gönderip kendisine güvenen kullarını kurtardı. Onlar kendi Tanrıları’ndan başka bir ilaha kulluk edip tapınmamak için canlarını tehlikeye attılar!”

Nebukadnessar üç arkadaşa unvanlarını ve haklarını geri verdi. Böylelikle itibarları daha da arttı.