Yusuf’un Düşleri

Yakup’un on iki yetişkin oğlu vardı. Sadece en küçük oğlu Benyamin hâlâ çocuktu. Yakup’un eşi Rahel, Benyamin’i doğururken ölmüştü. Rahel’in oğlu Yusuf, Benyamin’den büyüktü, gencecik bir delikanlıydı. Babasını çok seviyor, ona itaat ediyordu.

Yakup’un daha büyük on oğlu, koyun ve keçi sürülerini güderlerdi. Çoğunlukla yanlış şeyler yapıyorlardı, babaları onlardan memnun değildi.

Kardeşleri doğru şeyi yapmadıklarında, Yusuf üzülüp babasını haberdar ediyordu. Yusuf’un tavrı kardeşlerini öfkelendiriyor, ona çok kaba davranıyorlardı. Yakup’un kendilerine yanlış ve haksız tavır gösterdiğini düşünüyorlardı. Babalarının Yusuf’u kendilerinden daha çok sevdiğini görünce kıskançlıkları ve nefretleri arttı.

Bir gün Yakup uşaklarına Yusuf için güzel, renkli bir giysi yapmalarını emretti. Yakup’un hiçbir oğlunun böyle bir giysisi yoktu. Bu durum kardeşler arasında daha da büyük kıskançlığa yol açtı.

Yusuf sık sık olağandışı düşler görürdü. Bir gün rüyasında kardeşleriyle tarlada demet bağladığını gördü. Kardeşlerinin demetleri onun dikilen demetinin önünde eğiliyordu. Yusuf hayretle rüyasını kardeşlerine anlattı.

Kardeşleri çok öfkelendiler ve, “Sana boyun eğeceğimizi mi sanıyorsun?” dediler.

Çok geçmeden Yusuf tuhaf bir düş daha gördü. Güneş, ay ve on bir yıldız önünde eğiliyordu. Bu rüya onu daha da şaşırttı. Rüyayı babası ve kardeşlerine anlattı. Babası onu azarladı ve şöyle dedi: “Güneşin ben, ayın annen ve on bir yıldızın kardeşlerin olduğunu mu sanıyorsun? Ben, annen, kardeşlerin gelip önünde yere mi eğileceğiz yani?”

Ama bu rüya Yakup’un aklına takıldı. Yusuf’un kardeşleri ondan daha çok nefret ettiler, daha çok kıskandılar. Kendi aralarında, “Yusuf fazla gururlu ve kendini bir şey sanıyor. Ona bir ders verelim de görsün!” diye söyleştiler.