Yakup’un Düşü

Rebeka, Yakup’u kaçmaya ikna etmeye çalıştı, ‘Gitmen gerek!’ dedi. Bir uşağın dediğine göre Esav öfkeyle Yakup’u öldürmekle tehdit etmişti.

Rebeka şöyle dedi: “Büyükbaban İbrahim’in yaşadığı topraklara git. Kardeşim Lavan orada yaşıyor. Burada olmazsan kardeşin birkaç yıl içinde sakinleşir. Sana haber yollarım, sen de dönersin.”

Rebeka, Yakup’un gitmesine izin vermesi için eşi İshak’a ne söyleyeceğini biliyordu.

İshak’a şöyle dedi: “İmansız bir kadınla evlenmemeli. İmanlı bir eşe ihtiyacı var.”

İshak bu fikre katıldı. Hem gideceği yer İbrahim’in memleketiydi. Yıllar önce kendi eşi de oradan gelmişti. Yakup’un da kendisine oradan bir eş bulması iyi fikirdi.

İshak, Yakup’u çağırttı ve şöyle dedi: “Yakup, oğlum, eşin bu topraklardan olmamalı. Annenin memleketi Harran’a git. Eşini orada bul! Tanrı seni kutsasın!”

Yakup, “İyi” diye düşündü ve şöyle dedi: “Kendi babam beni gönderiyor. Şimdi Esav’dan saklanabilirim. Ayrıca durum hayatım boyunca kaçacakmışım gibi görünmüyor.”

Yakup babasından yol için bir şey istemedi. Yanına uşak, büyükbaş hayvan almadı, eşek bile götürmedi. Yakup yola yalnız çıktı. Kendini çok kötü hissetti. O fakir, yaya yolculuk eden bir yabancıydı, daha önce hiç bulunmadığı uzak bir diyara yürüyordu. İçinde uyuyacağı ne çadırı ne de evi vardı. Gece olduğunda bir taş alıp başının altına koyup yerde yattı. Etrafta vahşi hayvanlar vardı, ama Tanrı Yakup’u yolculuğu boyunca korudu. Tanrı Yakup’un kendini ne kadar berbat hissettiğini biliyordu, onun harika bir düş görmesini sağladı.

Yakup düşünde yeryüzüne bir merdiven dikildiğini, başının göklere eriştiğini gördü. Tanrı’nın melekleri merdivenden çıkıp iniyorlardı. Tanrı’nın kendisi en yukarıda duruyordu. Yakup’a şöyle dedi: “İbrahim ve İshak ile konuşan RAB benim. Üzerinde yattığın toprakları sana ve soyuna vereceğim. Sayısız soyun olacak. Bütün uluslar senin soyun aracılığıyla kutsanacak. Yakup, nereye gidersen git, ben seninle olacağım ve seni koruyacağım.”

Yakup uyandı. “Bu sadece bir düş değildi. Tanrı’nın kendisi buradaydı. Benimle konuştu!” diye düşündü.

Yakup başının altına koyduğu taşı anıt olarak dikti. Şöyle dua etti: “Tanrım, bu gittiğim tehlikeli yolda beni korursan, babamın evine esenlik içinde dönersem, sana hayatım boyunca hizmet edip, ibadet edeceğim. Bana vereceğin her şeyin ondalığını sana vereceğim.”