Pavlus Roma’ya Gidiyor

Pavlus ile yanındakiler Kudüs’e vardığında, kiliseden imanlılar onları görünce çok mutlu oldular! Pavlus, hizmeti aracılığıyla Tanrı’nın öteki ulusların arasında neler yaptığını teker teker anlattı ve herkes Sözü’nün gücünden ötürü Tanrı’yı yüceltti. Ama sevinçleri uzun sürmedi.

Yedi gün sonra Kudüs’te Pavlus adak adamak için mabede gitti. Bazı Yahudiler onu orada gördüler ve Mesih İsa’nın öğretisini yayan kişi olduğunu anladılar. Onlar Mesih İsa’yla ilgili hiçbir şey bilmek istemiyorlardı. Pavlus’u yakaladılar. Her yerde Kutsal Yasa’ya karşı olan öğretileri yaydığını ve başka uluslardan insanları getirerek mabedi kirlettiğini duyurdular. Yahudiler iyice öfkelendiler ve Pavlus’u öldürmek için mabedin dışına sürüklediler,

çünkü bunu mabette yapamazlardı. Bütün Kudüs şehrini kargaşa içinde görünce Roma taburunun kumandanı geldi. Pavlus’un zincirle bağlanmasını ve kaleye götürülmesini emretti.

Giderken, Pavlus toplanan kalabalığa konuşmak için izin istedi. Yahudiler’e Tanrı’ya nasıl dönüp günahlarının bağışlandığını anlattı. İlk başlarda Yahudiler Pavlus’u dikkatle dinliyordu. Ama Tanrı’nın onu diğer uluslara vaaz vermesi için gönderdiğini söyleyince, bunu duyan Yahudiler öfkeden deliye döndüler. Pavlus’un öldürülmesi gerektiğini haykırdılar. Taburun komutanı, Pavlus’un sözlerinin onları daha da öfkelendirdiğini fark etti ve Pavlus’un kaleye götürülmesini emretti. Ayrıca adamlarına Pavlus’u dövüp sorgulamalarını da söyledi. Ama Pavlus şöyle dedi:

“Mahkemesi yapılmamış bir Romalı vatandaşı cezalandırmak yasaya uygun mudur?”

Romalılar’ın kafası karıştı. Pavlus’u sorgulamamaya karar verdiler, ama onu serbest de bırakmadılar.

Ertesi gün Pavlus, Yüksek Kurul’un önüne çıkarıldı. Duruşma sırasında bir anlaşmazlık ortaya çıktı. Bazıları onu suçlarken, bazıları da onun yanlış bir şey yapmadığını haykırdı. Büyük bir kargaşa oldu. Yahudiler Pavlus’un çevresinde toplandı. Tabur komutanı, Pavlus’u parça parça edeceklerinden korktu. Askerlerine Pavlus’u kaleye geri götürmelerini emretti.

Ertesi gece Rab İsa, Pavlus’a göründü ve ona şöyle dedi:

“Cesur ol Pavlus! Kudüs’te benimle ilgili nasıl tanıklık ettinse, Roma’da da öyle tanıklık etmen gerekir.”

Uzun duruşmalardan ve Pavlus’u birçok kez öldürme teşebbüslerinden sonra Pavlus’un Roma imparatorunun sarayına gönderilmesine karar verildi.

Bunun olması için Pavlus’un Roma’ya gidip bizzat imparatora İsa Mesih’in müjdesini duyurması gerekiyordu. Tanrı bu şekilde tasarısını gerçekleştiriyordu.

Böylece Pavlus, Sezariye’den ayrıldı ve Roma’ya doğru yelken açıldı. Bu, onun için uzun ve tehlikeli bir yolculuktu.

Genellikle yılın o zamanında Akdeniz’de şiddetli fırtınalar olurdu. Küçük tahtadan bir gemiyle denize açılmak oldukça tehlikeliydi. Pavlus gemicileri uyardı, ama onu dinlemediler.

Bir gün fırtınaya yakalandılar. Yükselen dalgalar gemiyi savurdu. Gemiciler gemiyi korumak için olan yükleri atmaya başladılar, çoğundan da kurtuldular, ama durum daha da kötüleşiyordu. Fırtınaya yakalanan gemi birkaç gün sürüklendi. Herkes umudunu kaybetmişti. Pavlus uğuldayan rüzgârda bağırmaya çalışarak gemidekilere şöyle dedi:

“Dostlarım! Umudunuzu kaybetmeyin! Gemi mahvolacak, ama aranızda hiçbir can kaybı olmayacak. Çünkü kendisine kulluk ettiğim Tanrı’nın bir meleği bu gece yanıma gelip dedi ki, ‘Korkma Pavlus, Sezar’ın önüne çıkman gerekiyor.’ Bunun için dostlarım, cesur olun! Tanrı’ya inanıyorum ki, her şey tıpkı bana bildirildiği gibi olacak!”

Gemiciler karayı ilk kez on dört gün sonra gördüler. Ama karaya çıkamadılar. Sonra gemi bir kum yükseltisine çarpıp karaya oturdu. Geminin başı kuma saplanıp kımıldamaz oldu, kıç tarafı ise dalgaların şiddetiyle dağılmaya başladı. Ama herkes sağ salim karaya çıkmayı başardı!

Rab sözünü tuttu! Kimse boğulmadı ya da yaralanmadı. Şimdi artık Tanrı’nın tasarısı gerçekleşecekti. İsa’nın adı Roma’da yüceltilecekti.

Tanrı Pavlus’u mucizevi şekilde Roma’ya ulaştırdı. Pavlus orada imparatorun önünde İsa Mesih’e olan imanı için tanıklık edecekti. Bu fırsatı verdiği için Tanrı’ya şükretti.

Pavlus Roma şehrine mahkûm olarak değil, İsa Mesih’in kulu ve göklerin Kralı’nın elçisi olarak girdi!