هدیۀ بیوه

سپس عیسی به مکانی که صندوق اعانات در آنجا قرار داشت رفت. او به مردمی که پول خود را

در صندوق میانداختند، می نگریست. بعضی که ثروتمند بودند، مبلغ زیادی تقدیم میکردند. در

آن میان، بیوهزن فقیری آمد و دو سکه ناچیز در صندوق انداخت . عیسی حواریون را فرا خواند و

به آنها گفت : »آنچه این زن بیوه فقیر در صندوق انداخت، از تمام آنچه که این ثروتمندان هدیه

کردند، بیشتر بود. چون آنها قسمت کوچکی از آنچه را که احتیاج نداشتند دادند، ولی این زن

فقیر هر چه داشت، یعنی تمام روزی خود را داد.«

وقتی عیسی به اورشلیم آمد، او و حواریون به سمت صحن بیرونی معبد رفتند. در آنجا او در کنار خزانه

معبد نشست و مردمی را که در آن پول می ریختند تماشا کرد. او متوجه شد که برخی از یهودیان ثروتمند

برای جلب توجه، پول زیادی را اهدا می کنند.

بیوه فقیری آمد و دو سکه بسیار کوچک در خزانه گذاشت. عیسی می دانست که این پول برای زن فقیر چه

معنایی دارد. او حواریون را نزد خود خواند و گفت: »این بیوه بیچاره بیشتر از بقیه در خزانه گذاشته است.

زیرا همه آنها از دارایی خود بخشیدند، اما او تمام آنچه را که برای زندگی در اختیار داشت گذاشت.«

آنچه اتفاق افتاد درس خوبی برای حواریون بود. عیسی می خواست به آنها نشان دهد که آنچه برای خدا

مهم است اندازه اهدا نیست، بلکه قلب کسی است که می بخشد! زمانی که در آینده از کلیسا مراقبت خواهند

کرد، آنها نیز باید همین کار را انجام دهند