دانیال در دربار داریوش شاه

همه والیان سلطنتی همگی متفق القول بوده اند که پادشاه فرمانی دهد و حکمی را صادر کند که

تا سی روز آینده، هیچ کس نمی تواند به خدا یا شخصی به جز پادشاه دعا کند وگرنه در النه

شیرها انداخته می شود. به محض اطالع از انتشار فرمان، دانیال به خانه رفت... مثل قبل روزی

سه بار به زانو در می آمد و دعا می کرد و خدای خود را شکر می کرد.

کوروش شاه بر پادشاهی جدید مادها و پارس ها حکومت کرد و داریوش را پادشاه ماد بابل کرد. داریوش

صد و بیست فرمانروای منطقه ای را برای حکومت در سراسر پادشاهی منصوب کرد. سه سرپرست برای

حفظ صلح و نظارت بر امور آنها منصوب شدند و دانیال یکی از آنها بود.

داریوش شاه بسیار به دانیال احترام میگذاشت، اما عدهای در دربار سلطنتی بودند که به موفقیت دانیال

حسادت میکردند. آنها نقشه ای شیطانی برای خالص شدن از شر دانیل در نظر گرفتند. روزی نزد شاه

آمدند و به او گفتند:

داریوش شاه تا ابد زنده باد! تو پادشاهی توانا، نجیب و بخشنده هستی. همه در رحمت تو زندگی می کنند.

اما بسیاری از آن آگاه نیستند. ما در حال بررسی این موضوع بوده ایم که چگونه اخبار رحمت شما را در

همه جا منتشر کنیم. حکمی صادر کنید که هیچ کس مجاز نیست در طول یک ماه آینده از خدا یا انسانی

جز شما درخواست رحمت کند. فقط از شما می توانند چیزی بخواهند. آنگاه همه به وضوح خواهند دید که

رحمت شما چقدر بزرگ است«.

"ایده خوبی است"، پادشاه، با تملق از همه آنها موافقت کرد. »حکم را امضا خواهم کرد. و هر کس آن را

بشکند در لانه شیر انداخته خواهد شد.