صندوق عهد در کوه صهیون

داوود به تمام مردم اسرائیل گفت: "اگر موافق هستید و اگر خواست خدای ماست... بیایید صندوق

خدای خود را برگردانیم"... تمام مجلس موافقت کردند که این کار را انجام دهند...

سرانجام داوود همانطور که خدا وعده داده بود پادشاه شد. او در بیت لحم به دنیا آمد و آنجا گوسفند می

پروراند، اما هنگام شروع

سلطنتش به اورشلیم رفت.

اورشلیم شهر فوق العاده زیبایی بود. روی چند تپه قرار داشت. یکی از آنها کوه صهیون نام داشت. داوود کاخ

سلطنتی را در آن کوه بنا کرد. او عمیقاً خدا را دوست داشت و به همین دلیل بود که می خواست نزدیک

صندوق عهد باشد. و اکنون وقت آن رسیده بود که داوود صندوق را به آنجا بیاورد.

بسیاری از کاهنان داوود را همراهی کردند. مردم نیز از پادشاه پیروی می کردند و آوازهای ستایش خدا را

می خواندند و آالت موسیقی مختلف را می نواختند: لیر، شیپور، فلوت، چنگ و سنج. داوود با مردم همراه

شد و چنگ خود را نواخت. الویان تابوت عهد را در عقب حمل می کردند.

چقدر زیبا بود! شنیدن ستایش خداوند توسط مردم چقدر خوشحال کننده بود! تعداد زیادی از مردم برای

استقبال از راهپیمایی بیرون رفتند. آنها می توانستند داوود را در حال پرستش خدا و نواختن چنگ بشنوند.

داووددر آن روز خیلی خوشحال بود!

صندوق عهد را به کوه صهیون بردند که باالی آن با دیوارها و دروازهها احاطه شده بود. با نزدیک شدن

موکب، درهای دروازه اصلی را کامال باز کردند تا شاه و صندوق عهد وارد شوند. داوود از قبل دستور داده بود

که مکان مخصوصی را که با پردههایی محصور شده بود، در جایی که قرار بود صندوق گذاشته شود، آماده

کنند. خوانندگان، سرود "پروردگار را ستایش کن!" که داوود آن را سروده بود را می خواندند. در آن روز

پادشاه هدایایی برای خدا آورد و قوم اسرائیل را در کوه صهیون برکت داد.

داوود از اینکه صندوق خداوند اکنون نزدیک قصر او بود، بسیار خوشحال شد. هر روز نوازندگان در مقابل

صندوق سرودهای مداحی می خواندند و موسیقی می نواختند.

داوود پادشاه همیشه در کاخ خود نبود زیرا اغلب مجبور بود با فلسطینیان و دیگر دشمنان اسرائیل بجنگد.

اما هر بار که خداوند او و قومش را بر دشمنانشان پیروز می کرد، به کوه صهیون باز می گشت و خداوند را

برای پیروزی شکر می کرد.