آب جوشان از سنگ

خداوند به موسی گفت: »عصا را بردار و با برادرت هارون مردم را جمع کن. با آن صخره در مقابل

چشمانشان صحبت کن و از آن آب بیرون خواهد ریخت. برای نوشیدن آنها و دام هایشان از

صخره آب بیرون خواهی آورد.

بنیاسرائیل زمان زیادی را در بیابان گذراندند و از مکانی به مکان دیگر رفتند. روزی به جایی رسیدند که

آب نبود. پس آنها چه کردند؟ آیا آنها به خدا دعا کردند یا شروع به گله کردند؟ متأسفانه، آنها مانند همیشه

در هنگام آزمایش خداوند با موسی و هارون مشاجره کردند. آنها می گفتند: چرا زودتر نمردیم؟ چرا ما را

مجبور کردی از مصر بیرون بیاییم تا اینجا در بیابان بمیریم؟ نه انجیر، نه انگور، نه میوه و نه آبی برای

نوشیدن وجود دارد!

فراموش کردند که تنها دلیلی که هنوز در بیابان هستند عدم ایمانشان به خداست.

وقتی موسی و هارون صدای گله آنها را شنیدند، بسیار ناراحت شدند. از مجلس بیرون رفتند و در کنار خیمه

ی جلسه به روی زمین افتادند و دعا کردند. خیلی زود خدا با آنها صحبت کرد. به موسی گفت: عصای خود

را بردار و قوم را جمع کن. سپس به باالی صخره برو و با آن صحبت کن تا از آن آب بریزد.

اما موسی و هارون از مردم بسیار خشمگین بودند. گفتند: »اکنون بشنوید ای شورشیان، آیا از این صخره

برای شما آب بیاوریم؟« سپس موسی دست خود را بلند کرد و عصای خود را دو بار به صخره زد و از آن آب

فوران کرد تا همه مردم بتوانند بنوشند و دامهای خود را سیراب کنند.

پس آیا کاری که موسی و هارون انجام دادند، درست بود؟ موسی چندین اشتباه کرد. او نباید به سنگ می

زد. او فقط قرار بود با آن صحبت کند! عالوه بر این، موسی و هارون هر دو تردید داشتند که آب از صخره

بیاید.

اما با این حال، خداوند آب داد تا رحمت خود را به مردم نشان دهد. اما موسی و هارون را مجازات کرد و

گفت: چون این کار را کردید نمی توانید به سرزمین کنعان بروید.

این مجازات سختی برای هر دوی آنها بود. موسی اغلب رویای دیدن سرزمین موعود را در سر می پروراند

که در آن ابراهیم محراب ساخت و خدا را پرستش کرد. اما بعد از اتفاقی که افتاد، قرار نبود رویای او محقق

شود.

موسی بسیار متواضع و فروتنتر از همه مردم دنیا بود. بنی اسرائیل اغلب ناسپاسی میکردند و موسی را

سرزنش میکردند، اما او هرگز پاسخ تندی نمیداد. فقط آن یک بار نتوانست خودش را کنترل کند.